Als fysiotherapeut kwam ik ruim twintig jaar geleden in aanraking met de haptonomie, via de Basisopleiding, aan de Academie voor Haptonomie en Kinesionomie te Doorn. Sindsdien heeft het mij niet meer losgelaten en heb ik de haptonomie meegenomen in mijn werk als fysiotherapeut. Ik was vooral geïnteresseerd in de mens achter de klacht en in mijn behandeling ervaarde ik, dat het resultaat van mijn behandeling in grote mate afhing van mijn wijze van aanwezig zijn. Het affectieve contact met mijn patiënt, d.w.z contact waarbij ik mijn patient ‘wezenlijk’ ontmoet, bleek steeds opnieuw de basis te vormen van mijn fysiotherapeutisch behandelresultaat. Pijnklachten en fysieke beperkingen worden hier immers positief door beïnvloed. Als fysiotherapeut ging ik steeds meer patiënten haptonomisch begeleiden en ik merkte, dat ik meer met haptonomie wilde gaan doen.
Er ontstond een samenwerking met een eerstelijns psychologe, het Algemeen Maatschappelijk Werk en diverse verwijzers. Hierdoor heb ik uiteindelijk besloten een Opleiding tot Haptotherapeut, aan de Academie voor Haptonomie te Doorn, te gaan volgen en de algemene fysiotherapie los te laten.
Daarnaast heb ik mij, in 1998, vanuit affiniteit met kankerpatiënten, geschoold tot oedeemtherapeut en gedurende tien jaar heb ik kankerpatiënten behandeld en begeleid. De grootste groep van mijn patiënten bestond uit vrouwen met borstkanker. Ook hier vormde de haptonomie een belangrijk deel van mijn behandeling en begeleiding. Van het behandelen van kankerpatiënten heb ik geleerd, hoe belangrijk en waardevol het affectieve contact is. Hierdoor ontstaat een wezenlijk contact en voelen kankerpatiënten zich bevestigd met hun ziekte, beperkingen en met hun vaak beschadigde lijf.
In januari 2007 ben ik gestart met mijn praktijk voor haptotherapie.